Γράφει ο Γιώργος Χαριζάνης:Πόσο καλό είναι το νέο album του Harry Styles;

Σε μια εποχή που η pop μουσική συχνά ανακυκλώνει συνταγές, ο Harry Styles έρχεται να αποδείξει με το νέο του άλμπουμ, «Kiss All the Time. Disco, Occasionally» (2026), ότι δεν ανήκει απλά στην κορυφή – είναι η κορυφή. Μετά την παγκόσμια σάρωση του “Harry’s House”, ο Styles δεν επέλεξε την εύκολη οδό της επανάληψης. Αντίθετα, τόλμησε να πειραματιστεί, παραδίδοντας έναν δίσκο που είναι μπροστά από την εποχή του.
Ασυμβίβαστος και Πρωτοπόρος
Το “Kiss All the Time” φανερώνει έναν καλλιτέχνη που δεν υπολογίζει τους συμβατικούς «κανόνες» της μουσικής βιομηχανίας. Δεν τον νοιάζει να φτιάξει ένα “radio-friendly” hit, αλλά να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα. Ο ήχος είναι ένας τολμηρός συνδυασμός post-punk στοιχείων και disco αισθητικής, που δείχνει ότι ο Styles γράφει τους δικούς του κανόνες.
Η Εξέλιξη του Ήχου
Ο δίσκος είναι γεμάτος από disco ρυθμούς, synth-pop λεπτομέρειες και μια “vibey” διάθεση που σε παρασύρει. Κομμάτια όπως το «Dance No More» αναδεικνύουν τη διάθεση του να “παίξει” με τα είδη, ενώ το lead single «Aperture» (το οποίο ερμήνευσε εντυπωσιακά στα BRIT Awards) δείχνει μια νέα, πιο ώριμη πλευρά του. Δεν είναι απλώς ποπ, είναι μια ηχητική εμπειρία.
Γιατί είναι “Μπροστά”
Ο Harry Styles δεν είναι πλέον ο πρώην boy-band star· είναι ένας ώριμος δημιουργός που χρησιμοποιεί τη φήμη του ως όχημα για καλλιτεχνική ελευθερία. Ενώ άλλοι ακολουθούν τις τάσεις, ο Styles τις διαμορφώνει, συνδυάζοντας την απόλυτη pop επιτυχία με μια “συνειδητή” απόφαση να κάνει ό,τι ο ίδιος θεωρεί μουσικά ενδιαφέρον.
Συμπέρασμα
Το “Kiss All the Time. Disco, Occasionally” είναι ένα 12-track project που αποδεικνύει ότι ο Styles είναι ένας από τους πιο ρηξικέλευθους καλλιτέχνες της γενιάς του. Είναι ένας δίσκος-γιορτή, που σε καλεί να χορέψεις, να νιώσεις και να παραδεχτείς ότι, τελικά, ο Harry Styles παίζει σε δικό του γήπεδο.
________________________________________