Γιώργος Χαριζάνης:Υπάρχουν πισώπλατες μαχαιριές στο ραδιόφωνο

Μια συνέντευξη εφ όλης της ύλης έδωσε ο διευθυντής προγράμματος του Plus Radio 102,6 και αγαπημένος παρουσιαστής του Mr.Music Show Γιώργος Χαριζάνης στο δημοφιλές σάιτ exostis.gr
Διαβάστε την παρακάτω..

Ο Γιώργος Χαριζάνης, ή αλλιώς Mr Music, από τα χρόνια που ο παραγωγός έμπαινε στο στούντιο με δίσκους και CDs στα χέρια μέχρι τη σημερινή εποχή του Spotify, των social media, του streaming και του ατελείωτου scrolling, παρέμεινε πίσω από ένα μικρόφωνο κάνοντας αυτό που ήθελε από παιδί: να μοιράζεται μουσική με τον κόσμο.

Η διαδρομή του περνά από διαφορετικές εποχές και σημαντικούς σταθμούς της ιδιωτικής ραδιοφωνίας, από το Κανάλι 1 και τον Top FM μέχρι τον Star FM, το MAD Radio στην Αθήνα και τον Plus Radio στη Θεσσαλονίκη. Σήμερα, κάθε απόγευμα, το Mr Music Show συνεχίζει μια πορεία δεκαετιών που ξεκίνησε σχεδόν απίθανα νωρίς: όταν ο ίδιος ήταν ακόμη μαθητής Λυκείου.

Και κάπως ταιριαστά, όλα ξεκίνησαν με τους Depeche Mode. «Με εμπιστεύτηκε ο Γιώργος Καραβασίλης του Κανάλι 1 και αργότερα Top FM και μου έδωσε την ευκαιρία να παρουσιάζω την κεντρική ξένη μουσική εκπομπή κάθε μεσημέρι», θυμάται. Για έναν μαθητή που είχε ήδη αποφασίσει ότι το ραδιόφωνο ήταν το όνειρό του, η πρώτη στιγμή μπροστά στο μικρόφωνο ήταν σχεδόν κινηματογραφική.

Το πρώτο τραγούδι που έπαιξε ήταν το “Personal Jesus” των Depeche Mode.

«Δεν θα μπορούσα τότε να φανταστώ ότι εκείνη η πρώτη εκπομπή θα ήταν η αρχή μιας διαδρομής που θα κρατούσε τόσες δεκαετίες».

Από τις περιόδους που θυμάται πιο έντονα είναι εκείνη του Star FM, ενός σταθμού που σημάδεψε τη ραδιοφωνική Θεσσαλονίκη και, σύμφωνα με τον ίδιο, λειτουργούσε με μια φιλοσοφία που σήμερα δεν συναντάται εύκολα. Ο Γιώργος Χαριζάνης θυμάται τον ιδιοκτήτη του σταθμού, Άκη Τουρώνη, ως έναν άνθρωπο που έδινε στους παραγωγούς δύο πράγματα τα οποία αποδείχθηκαν καθοριστικά: τα μέσα για να δουλέψουν και την ελευθερία να δημιουργήσουν. «Σε εμπιστευόταν και σου έδινε χώρο να δημιουργήσεις», λέει.

Και μάλλον εκεί βρίσκεται και ένα σημαντικό κομμάτι της γοητείας που είχε το ραδιόφωνο εκείνης της εποχής. Οι παραγωγοί δεν ήταν απλώς φωνές που συνέδεαν προκαθορισμένες playlists. Είχαν μεγαλύτερη δυνατότητα να δημιουργούν ταυτότητα, να δοκιμάζουν, να παίρνουν ρίσκα και –κυρίως– να συστήνουν μουσική στον ακροατή. «Υπήρχε πάθος, δημιουργικότητα και μια αίσθηση ότι μπορούσαμε να κάνουμε πράγματα που τότε δεν είχαν ξαναγίνει. Για μένα προσωπικά ήταν ένα μεγάλο σχολείο του ραδιοφώνου».

Ο Χαριζάνης είναι από τους ανθρώπους που έζησαν σχεδόν ολόκληρη την τεχνολογική μετάλλαξη του μέσου χωρίς να αλλάξουν επάγγελμα.

Όταν ξεκινούσε, το ραδιόφωνο ήταν ένα μικρόφωνο, ένας δίσκος ή ένα CD και η αγωνία της ζωντανής μετάδοσης. Σήμερα, γύρω από την ίδια εκπομπή υπάρχουν streaming πλατφόρμες, social media, podcasts, βίντεο, εφαρμογές και ένας ακροατής που έχει στη διάθεσή του σχεδόν ολόκληρη την παγκόσμια μουσική παραγωγή μέσα σε ένα κινητό. Κι όμως, για τον ίδιο, η μεγαλύτερη αλλαγή δεν βρίσκεται στα μηχανήματα.

«Η μεγαλύτερη αλλαγή δεν ήταν τόσο η τεχνολογία, όσο ο τρόπος με τον οποίο ο κόσμος ακούει πλέον ραδιόφωνο. Σήμερα έχεις έναν ακροατή που μπορεί να φύγει από εσένα με ένα swipe». Απέναντι σε έναν αλγόριθμο που γνωρίζει τι άκουσες χθες και είναι έτοιμος να σου προτείνει τι πιθανότατα θα σου αρέσει αύριο, τι μπορεί να προσφέρει ένας ραδιοφωνικός παραγωγός; Η απάντησή του είναι μία λέξη: προσωπικότητα. «Το Spotify σου δίνει το τραγούδι που θέλεις. Το ραδιόφωνο πρέπει να σου δώσει κάτι παραπάνω: παρέα, έκπληξη, διαγωνισμούς, συναίσθημα και την αίσθηση ότι κάτι συμβαίνει τώρα». Και κάπου εκεί ίσως βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα σε μια playlist και μια πραγματική εκπομπή. Η πρώτη γνωρίζει πιθανόν τη μουσική σου προτίμηση. Η δεύτερη, όταν λειτουργεί σωστά, μπορεί να γίνει κομμάτι της ημέρας σου.

Το μικρόφωνο, βέβαια, δεν είναι πλέον το μοναδικό σημείο επαφής με το κοινό. Ο σημερινός παραγωγός υπάρχει στο Instagram, στο Facebook, πιθανόν στο TikTok, ανεβάζει στιγμές από το στούντιο, επικοινωνεί άμεσα με τους ακροατές και διατηρεί μια σχέση που συνεχίζεται πολύ μετά το τέλος της εκπομπής.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνει και influencer; Ο ίδιος δεν το πιστεύει. «Σήμερα ο παραγωγός δεν είναι μόνο μια φωνή στο ραδιόφωνο, είναι μια παρουσία που συνεχίζεται και στα social media. Δεν πιστεύω όμως ότι πρέπει να είσαι influencer. Πρέπει να είσαι αυθεντικός και να έχεις κάτι να πεις. Τα υπόλοιπα έρχονται».

Για τον ίδιο, άλλωστε, η δύναμη του ραδιοφώνου παραμένει και σε κάτι ακόμη: στην ανακάλυψη. Στο Mr Music Show επιδιώκει να παρουσιάζει νέα ονόματα πριν φτάσουν στο mainstream και τραγούδια που ενδεχομένως ο ακροατής δεν θα αναζητούσε μόνος του. «Αυτό είναι ένα από τα ωραία πράγματα του ραδιοφώνου: να σου γνωρίζει κάτι που δεν ήξερες ότι θα σου αρέσει». Ο ίδιος λέει πως δεκάδες τραγούδια νέων καλλιτεχνών έχουν ξεκινήσει μέσα από τον Plus Radio και, με τη βοήθεια των ακροατών, έχουν εξελιχθεί στη συνέχεια σε επιτυχίες στη Θεσσαλονίκη.

Η Αθήνα, το MAD Radio και οι «πισώπλατες μαχαιριές»
Κάποια στιγμή η διαδρομή του τον έφερε μακριά από τη Θεσσαλονίκη και στο MAD Radio της Αθήνας. Η εμπειρία ήταν πολύτιμη, αλλά η διαφορετική επαγγελματική πραγματικότητα ήταν εμφανής σχεδόν από την πρώτη στιγμή. «Στην Αθήνα όλα ήταν πιο γρήγορα, πιο ανταγωνιστικά και πιο απαιτητικά», λέει. Και δεν ωραιοποιεί όσα συνάντησε: «Οι πισώπλατες μαχαιριές ήταν καθημερινό φαινόμενο».

Παρότι η περίοδος εκεί του έδωσε εμπειρίες, τελικά επέστρεψε. Ο λόγος ήταν απλός. «Η Θεσσαλονίκη είναι το σπίτι μου. Εδώ νιώθω ότι μπορώ να δημιουργώ και να επικοινωνώ πραγματικά με τον κόσμο».

Η εικόνα ενός ραδιοφωνικού παραγωγού που εμφανίζεται λίγα λεπτά πριν από την εκπομπή, κάθεται στην καρέκλα του και απλώς ανοίγει το μικρόφωνο απέχει αρκετά από την πραγματικότητα του Γιώργου Χαριζάνη. Η εκπομπή του αρχίζει πολύ πριν ακουστεί το πρώτο τραγούδι.

Παρακολουθεί νέες κυκλοφορίες, μουσικά charts και ειδήσεις, βρίσκεται σε επικοινωνία με διεθνείς μουσικές πηγές, αναζητά τις ιστορίες πίσω από τραγούδια και καλλιτέχνες, σχεδιάζει αφιερώματα και οργανώνει τη ροή του προγράμματος. Όμως το σημαντικότερο κομμάτι της προετοιμασίας του βρίσκεται έξω από το στούντιο. «Προσπαθώ να ζω την πόλη και να έχω εικόνες και εμπειρίες που μπορώ να μεταφέρω στον αέρα». Στο δικό του «24ωρο του Mr Music» χωρούν εστιατόρια, parties, συναυλίες, κινηματογράφος, νέοι χώροι και συναντήσεις με ανθρώπους. «Ο παραγωγός πρέπει να είναι μέσα στη ζωή και όχι κλεισμένος σε ένα studio». Και παρότι η εκπομπή οργανώνεται, ένα μέρος της πρέπει πάντα να παραμένει απρογραμμάτιστο. «Αυτό είναι το ωραίο στο ζωντανό ραδιόφωνο: μπορεί να έχεις σχεδιάσει τα πάντα και τελικά η καλύτερη στιγμή να προκύψει εκείνη την ώρα».

Σε μια πορεία τόσων δεκαετιών υπήρξαν αναπόφευκτα λάθη. Ιδιαίτερα από τη θέση του διευθυντή προγράμματος, υπήρξαν αποφάσεις που αρχικά έμοιαζαν σωστές αλλά στη συνέχεια αποδείχθηκαν διαφορετικές από αυτό που περίμενε.

Το σημαντικότερο μάθημα ήταν να μπορεί να αναγνωρίζει εγκαίρως ότι κάτι δεν λειτουργεί. «Δεν αρκεί να έχεις καλή πρόθεση ή να πιστεύεις πολύ σε μια ιδέα. Πρέπει να ακούς, να παρατηρείς και να καταλαβαίνεις πότε κάτι δεν λειτουργεί. Έχω μάθει να μην πεισμώνω, να διορθώνω τα λάθη μου και να προχωράω». Υπήρξαν όμως στιγμές που σκέφτηκε να εγκαταλείψει εντελώς τον χώρο;

Η απάντηση είναι κατηγορηματική. «Ειλικρινά, όχι. Δεν το σκέφτηκα ποτέ». Υπήρξαν κούραση, πίεση, δύσκολες περίοδοι και απογοητεύσεις, αλλά όχι μια πραγματική σκέψη αλλαγής καριέρας.«Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ξυπνήσω ένα πρωί και να μην έχω μικρόφωνο, μουσική και επικοινωνία με τον κόσμο. Για μένα το ραδιόφωνο δεν ήταν ποτέ απλώς επάγγελμα. Ήταν πάντα τρόπος ζωής».

Για έναν άνθρωπο που βρίσκεται τόσα χρόνια στον χώρο, η λέξη «ποιότητα» δεν ταυτίζεται με κάτι δύσκολο ή ελιτίστικο. Μια καλή εκπομπή, λέει, είναι αυτή που καταφέρνει κάτι πολύ απλό και ταυτόχρονα εξαιρετικά δύσκολο: να σε κάνει να μείνεις. «Να σε κάνει να νιώσεις κάτι. Δεν είναι μόνο η καλή μουσική ή η σωστή πληροφορία. Είναι η προσωπικότητα, η ενέργεια και κυρίως η σχέση με τον ακροατή». Η ακροαματικότητα, από την άλλη, παραμένει βασικό κομμάτι της δουλειάς. Ο ίδιος αναφέρει ότι το Mr Music Show βρίσκεται στην κορυφή της απογευματινής ζώνης 17:00-19:00 από την έναρξη της παρουσίας του στον Plus Radio, γεγονός που αντιμετωπίζει περισσότερο ως ευθύνη παρά ως λόγο εφησυχασμού. «Ποιότητα και ακροαματικότητα δεν πιστεύω ότι είναι αντίθετες έννοιες. Όταν κάνεις κάτι με προσωπικότητα, συνέπεια και αγαπάς αυτό που κάνεις, μπορείς να έχεις και τα δύο».

Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που επηρέασε καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται το μουσικό ραδιόφωνο, αυτός είναι ο Γιάννης Πετρίδης. Ο Γιώργος τον άκουγε στη δημόσια ραδιοφωνία τη δεκαετία του ’80, όταν διαμόρφωνε ακόμη τη δική του σχέση με τη μουσική. «Μου έμαθε, χωρίς απαραίτητα να το ξέρει ο ίδιος, ότι πίσω από κάθε τραγούδι υπάρχει μια ιστορία». Και αυτή είναι μια ιδέα που μοιάζει να ακολουθεί ολόκληρη την πορεία του. Ο παραγωγός δεν υπάρχει απλώς για να ανακοινώσει τον τίτλο ενός τραγουδιού και το όνομα του καλλιτέχνη.«Είναι αυτός που μπορεί να σου ανοίξει μια πόρτα σε έναν ολόκληρο μουσικό κόσμο».

Και ύστερα υπάρχει η πόλη. Για κάποιον που έχει ζήσει για δεκαετίες τη μουσική και τη νυχτερινή ζωή της Θεσσαλονίκης, η σύγκριση με το σήμερα είναι αναπόφευκτη.

Ο Γιώργος θυμάται μια Θεσσαλονίκη γεμάτη μικρά clubs, bars και χώρους στους οποίους η μουσική ήταν πραγματικά η πρωταγωνίστρια. Μια πόλη πιο αυθόρμητη, περισσότερο απρόβλεπτη και, όπως λέει, πιο ζωντανή. Δεν πρόκειται απλώς για νοσταλγία για συγκεκριμένα μαγαζιά. Είναι περισσότερο νοσταλγία για έναν διαφορετικό τρόπο διασκέδασης.

«Ο κόσμος έβγαινε για να ζήσει τη βραδιά και όχι για να την καταγράψει». Πήγαινες σε ένα club χωρίς να ξέρεις πού θα τελείωνε η νύχτα. Άκουγες έναν DJ ή μια μπάντα χωρίς να κοιτάς κάθε λίγα λεπτά μια οθόνη. Μιλούσες με τον άνθρωπο δίπλα σου και δεν υπήρχε η ανάγκη κάθε στιγμή να μετατραπεί σε περιεχόμενο. «Υπήρχε περισσότερη επικοινωνία, περισσότερη μουσική και λιγότερη ανάγκη να είναι όλα τέλεια για μια φωτογραφία στο Instagram».