66 infos που δεν ξέρατε για την Εurovision.A' μέρος
{rsform 25}

66 infos που δεν ξέρατε για την Εurovision.A' μέρος

66 infos που δεν ξέρατε για την Εurovision.A' μέρος

  • 1
    Μπορεί σήμερα η Eurovision να είναι μία από τις μεγαλύτερες ετήσιες μουσικές συναντήσεις, όμως, το 1956, οπότε και διεξήχθη για πρώτη φορά, στον διαγωνισμό τραγουδιού συμμετείχαν μόλις 7 χώρες. H πρώτη αυτή διοργάνωση, που εμπνεύστηκε από το φεστιβάλ του Σαν Ρέμο, ήταν στην πραγματικότητα ένας ραδιοφωνικός διαγωνισμός τραγουδιού και το υλικό που κατέγραψαν οι κάμερες μεταδόθηκε στους λίγους τότε Ευρωπαίους που είχαν τηλεοπτική συσκευή.

    2
    Η πρώτη αυτή διοργάνωση του 1956 ήταν και η μόνη στην οποία η κάθε χώρα διαγωνίστηκε με δύο τραγούδια.

    3
    Επίσης, στην παρθενική αυτή Eurovision το Λουξεμβούργο ζήτησε από την Ελβετία να ψηφίσει για λογαριασμό του. Μαντέψτε ποια χώρα κέρδισε. Ναι, η Ελβετία.

    4
    Η ψηφοφορία εκείνης της χρονιάς παρέμεινε κρυφή χωρίς να αποκαλυφθεί ποτέ δημόσια. Τα επόμενα χρόνια έγιναν προσπάθειες να ανακτηθούν αυτές οι πληροφορίες μέσα από συνεντεύξεις με τους συμμετέχοντες στην επιτροπή, αλλά δεν υπήρξε κάποιο ιδιαίτερο αποτέλεσμα.

    5
    Ο πρώτος διαγωνισμός Eurovision που μεταδόθηκε έγχρωμα ήταν αυτός του 1968 από το Royal Albert Hall του Λονδίνου.

    6
    Μέχρι το 1999 υπήρχε ζωντανή ορχήστρα που συνόδευε κάθε συμμετοχή, με την εκάστοτε χώρα να φέρνει δικό της μαέστρο.

    7
    Από αυτούς τους μαέστρους, μόνο 3 ήταν γυναίκες: η Νούριτ Χιρς για το Ισραήλ το 1973 και το 1978, η Μόνικα Ντομινίκ για τη Σουηδία το 1973 και η Ανίτα Κερ για την Ελβετία το 1985.

    8
    Οι περισσότερες χώρες που έχουν συμμετάσχει σε μία χρονιά είναι 43: το 2008, το 2011 και το 2018.

    9
    Ο διαγωνισμός Eurovision με το μεγαλύτερο κοινό ήταν αυτός του 2001, με 38.000 ανθρώπους να δίνουν το παρόν στο Parken Stadium της Κοπεγχάγης.

    10
    Μέσα σε αυτές τις δεκαετίες, περισσότερα από 1.500 τραγούδια έχουν διαγωνιστεί στην Eurovision. Αν κάποιος θέλει να ακούσει όλα αυτά τα κομμάτια στη σειρά, θα χρειαστεί γύρω στις 72 ώρες.

    11
    Η χώρα με τις περισσότερες πρωτιές στον διαγωνισμό είναι η Ιρλανδία, με 7 συνολικά νίκες. Την ακολουθεί η Σουηδία με 6 νίκες ενώ έπονται το Λουξεμβούργο, η Γαλλία, η Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο με 5 νίκες έκαστη χώρα.

    12
    O Τζόνι Λόγκαν, από την άλλη, έχει κερδίσει τον διαγωνισμό 3 φορές και μάλιστα, τις 2 εκπροσωπώντας την Ιρλανδία. Έτσι το 1980 και το 1982 τραγούδησε για την χώρα με τις περισσότερες νίκες στην ιστορία του θεσμού, ενώ το 1992 έγραψε το νικητήριο «Why Me?» της Λίντα Μάρτιν.

    13
    Κανείς όμως, από ό,τι φαίνεται δεν μπορεί να ξεπεράσει τον Γερμανό συνθέτη Ραλφ Σίγκελ, ο οποίος έχει συμμετάσχει στη Eurovision 24(!) φορές συνολικά. Μία από αυτές ήταν και στο «Ein bißchen Frieden», το τραγούδι που κέρδισε τον διαγωνισμό του 1982.

    14
    Η Νορβηγία, πάλι, μπορεί να έχει βρεθεί στην κορυφή του διαγωνισμού 3 φορές, αλλά, από την άλλη, έχει φιγουράρει στην τελευταία θέση της κατάταξης 11 φορές.

    15
    To 2020 ήταν η μοναδική χρονιά που η Eurovision ακυρώθηκε. Ο λόγος, φυσικά, η πανδημία.

    16
    Το 2015 ο θεσμός της Eurovision μπήκε στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες ως ο Μακροβιότερος Ετήσιος Τηλεοπτικός Μουσικός Διαγωνισμός.

    17
    Οι ΑΒΒΑ είναι το πιο επιτυχημένο όνομα που πέρασε ποτέ από τον διαγωνισμό. Άλλωστε, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα εξαγώγιμα προϊόντα της Σουηδίας δε χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις.

    18
    Το πιο πολυδιασκευασμένο κομμάτι που προέρχεται από τον διαγωνισμό είναι το «Nel Blu Di Pinto Di Blu» του Ντομένικο Μοντούνιο ή πιο απλά, το «Volare», που ήταν η συμμετοχή της Ιταλίας για την διοργάνωση του 1958 στο Χίλφερσουμ της Ολλανδίας. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που έχουν διασκευάσει το τραγούδι βρίσκουμε ονόματα όπως ο Ντιν Μάρτιν και ο Ντέιβιντ Μπόουι.

    19
    H Ελλάδα έχει συμμετάσχει στην Eurovision 41 φορές. Η πρώτη ήταν το 1974 με τη Μαρινέλλα και το «Λίγο Κρασί, Λίγο Θάλασσα και το Αγόρι μου» που έγινε στο Μπράιτον της Αγγλίας. Ήταν η χρονιά που κέρδισαν οι ΑΒΒΑ με το «Waterloo», για τη Σουηδία.

    20
    Το «Waterloo» φαίνεται πως δεν άρεσε όμως και τόσο στο κοινό της Βρετανίας, μιας και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν έδωσε κανέναν πόντο στη Σουηδία εκείνη τη χρονιά.

    21
    Η Ελλάδα έχει κερδίσει στον διαγωνισμό 1 φορά, το 2005, με την Έλενα Παπαρίζου και το «My Number One», σε μία τελετή που έγινε στο Κίεβο της Ουκρανίας. Η χαμηλότερη θέση, πάλι, που έχει καταλάβει ποτέ η Ελλάδα ήταν η 21η, με την Κατερίνα Ντούσκα και το κομμάτι «Better Love», στο Τελ Αβίβ το 2019.

    22
    Μπορεί, λοιπόν, η Ελλάδα να μετράει 1 νίκη, όμως η Έλενα Παπαρίζου δεν είναι η μοναδική Ελληνίδα που έχει κερδίσει την 1η θέση. Η Βίκυ Λέανδρος με το «Après Toi» χάρισε στο Λουξεμβούργο μία από τις νίκες του το 1972.

    23
    Ως γνωστόν, οι υποψήφιες χώρες του διαγωνισμού οφείλουν να διαγωνίζονται με κομμάτια που δεν έχουν κυκλοφορήσει ήδη στην αγορά. Να όμως που ο Θέμης Αδαμαντίδης δεν έλαβε τον συγκεκριμένο κανόνα υπ’ όψη και το 1982 δήλωσε συμμετοχή στη Eurovision με το κομμάτι «Σαρανταπέντε Κοπελιές» που είχε ήδη κυκλοφορήσει. Η Ελλάδα εκείνη την χρονιά αποκλείστηκε από την διοργάνωση.

    24
    Μοιάζει απίθανο κάθε χρόνο να μην δώσει η Ελλάδα το 12άρι της στην Κύπρο και τούμπαλιν. Έτσι, στο σύνολο του διαγωνισμού η Ελλάδα έχει δώσει στην Κύπρο 472 βαθμούς, σε ημιτελικούς και τελικούς, και η Κύπρος με τη σειρά της 491 βαθμούς στην Ελλάδα.

    25
    Η πρώτη συμμετοχή της Ελλάδας με αγγλικό στίχο ήταν αυτή των Antique το 2001 στην Κοπεγχάγη με το τραγούδι «Die For You». Η 3η θέση που έλαβε το ντουέτο της Έλενας Παπαρίζου και του Νίκου Παναγιωτόπουλου σήμανε και μια νέα εποχή της Ελλάδας στην Eurovision, μιας και η χώρα μας από τις πιο αποτυχημένες ως τότε στον διαγωνισμό, πλασαρίστηκε έκτοτε ως μία από τις αρκετά επιτυχημένες.

    26
    Όλες οι συμμετέχουσες χώρες μπορεί να κυνηγούν την υψηλότερη δυνατή βαθμολογία, αλλά δεν ήταν λίγες και οι φορές που κάποιες συμμετοχές έφυγαν από την βραδιά με…«0 points». Συγκεκριμένα, 37!Βέλγιο, Ισπανία, Αυστρία και Ολλανδία το 1962, Ολλανδία, Νορβηγία, Φινλανδία, Σουηδία το 1963, Γερμανία, Πορτογαλία, Γιουγκοσλαβία, Ελβετία το 1964, Ισπανία, Γερμανία, Βέλγιο, Φινλανδία το 1965, Μονακό, Ιταλία το 1966, Ελβετία το 1967, Λουξεμβούργο το 1970, Νορβηγία το 1978 και το 1981, Φινλανδία το 1982, Τουρκία, Ισπανία το 1983, Τουρκία το 1987, Αυστρία το 1988, Ισλανδία το 1989, Αυστρία το 1991, Λιθουανία το 1994, Νορβηγία, Πορτογαλία το 1997, Ελβετία το 1998, Ηνωμένο Βασίλειο το 2003, Αυστρία, Γερμανία το 2015 και το Ηνωμένο Βασίλειο το 2021.

    27
    Μέχρι και το 1970 επιτρέπονταν μόνο συμμετοχές από σόλο καλλιτέχνες ή ντουέτα, κάτι που άλλαξε το 1971 οπότε και οι χώρες πλέον δικαιούνταν να συμμετέχουν και με συγκροτήματα με ως 6 μέλη.

    28
    Δεν επιτρέπονται, ωστόσο, ζώα στη σκηνή της Eurovision.

    29
    Αρχικά, δεν υπήρχε κάποιος περιορισμός στην διάρκεια την οποία μπορούσε να έχει το κάθε διαγωνιζόμενο τραγούδι. Έως ότου υπήρξαν αντιδράσεις με τη συμμετοχή της Ιταλίας το 1957 και το κομμάτι «Corde della mia chitarra» που είχε διάρκεια 5 λεπτά και 6 δευτερόλεπτα. Έκτοτε, λοιπόν, τα 3 λεπτά έχουν οριστεί ως η μέγιστη δυνατή διάρκεια ενός υποψήφιου τραγουδιού, κανόνας που ισχύει μέχρι και σήμερα.

    30
    Για κάποιους, όμως, τα 3 λεπτά όχι μόνο φτάνουν αλλά και περισσεύουν κατά πολύ. Όπως για τον Pertti Kurikan Nimipäivät που χρειάστηκε μόλις 1 λεπτό και 27 δευτερόλεπτα για να πει ό,τι είχε να πει στο τραγούδι «Aina Mun Pitää» και επίσημη συμμετοχή της Φινλανδίας για τη Eurovision του 2015. Είναι και το μικρότερο σε διάρκεια τραγούδι που έχει ακουστεί στον διαγωνισμό.

    31
    Μιας και η Eurovision είναι διαγωνισμός τραγουδιού, όλα τα κομμάτια πρέπει να έχουν κάποια μορφή στίχων. Δεν έχει ακουστεί ποτέ κανένα ορχηστρικό κομμάτι στον διοργάνωση.

    32
    Αρχικά, οι στίχοι των τραγουδιών όφειλαν να είναι στην επίσημη γλώσσα της χώρας που πρεσβεύουν. Μέχρι το 1973 που για πρώτη φορά επιτράπηκε η χρήση οποιασδήποτε γλώσσας επιθυμούσε ο εκάστοτε συμμετέχων καλλιτέχνης. Ο κανόνας επανήλθε το 1977 για να ξανακαταλυθεί μια για πάντα το 1999.

    33
    Υπήρξαν κι αυτοί που άδραξαν την ευκαιρία και αποφάσισαν να επινοήσουν…μια δική τους γλώσσα. To «Sanomi» και το «O Julissi» για το Βέλγιο (2003 και 2008, αντίστοιχα) και το «Amambanda» για την Ολλανδία ήταν 3 συμμετοχές της Eurovision με στίχους γραμμένους σε φανταστικές γλώσσες.