Πόσο καλή είναι η ταινία The Brutalist;

• Ο Brady Corbet δεν παίζει εκ του ασφαλούς. Με το The Brutalist, κάνει μια τεράστια, φιλόδοξη και πολωτική ιστορική ταινία, που είναι ταυτόχρονα τόσο προσωπική, όσο και επική. Με μια διάρκεια που αγγίζει τις 3,5 ώρες, γυρισμένη εξ ολοκλήρου σε VistaVision (μία τεχνική που είχε να χρησιμοποιηθεί από τα ‘60s) και με μια θεματολογία που θίγει πληθώρα θεμάτων όπως τη μετανάστευση, τη φιλοδοξία, την τέχνη και την πολιτιστική αφομοίωση, η ταινία απαιτεί την υπομονή του θεατή, χωρίς ουδέποτε όμως να την εξαντλεί. Αντίθετα, την επιβραβεύει.
  Στην καρδιά της αφήγησης, έχουμε την ιστορία ενός ανθρώπου που παλεύει να αφήσει το καλλιτεχνικό του αποτύπωμα σε μια διαδρομή γεμάτη επιτυχίες, προδοσίες και τη σκληρή συνειδητοποίηση ότι το American Dream δεν είναι φτιαγμένο για όλους. Σε μια από τις κορυφαίες ερμηνείες της καριέρας του, ο Adrien Brody, σηκώνει όλο το βάρος του εγχειρήματος στο ρόλο του László Tóth, ενός Ούγγρου-Εβραίου αρχιτέκτονα, που βλέπει τη ζωή του να αλλάζει από τον πόλεμο, την εξορία και την ελκυστική, αλλά επικίνδυνη γοητεία της εξουσίας.
  Από την πρώτη κιόλας σκηνή, ο Corbet, δείχνει ότι αυτό δεν είναι απλώς μια ακόμη βιογραφική ταινία. Το άνοιγμα είναι ωμό, σε καθηλώνει και σε αποπροσανατολίζει, ρίχνοντας τον θεατή στο χάος ενός κόσμου μετά το Ολοκαύτωμα, καθώς ο László βγαίνει από ένα γεμάτο πρόσφυγες πλοίο, πατώντας στο αμερικανικό έδαφος με μόνο του όπλο το ταλέντο και τα τραύματά του. Το όνειρό του; Να ξαναχτίσει τη ζωή και την κληρονομιά του, μέσω της αρχιτεκτονικής. Η πραγματικότητα; Ένας αργός, επίπονος αγώνας ενάντια σε ένα σύστημα που εκμεταλλεύεται τους μετανάστες για όσο τους χρειάζεται.
  Η ταινία διαδραματίζεται σε τρεις δεκαετίες, χωρίζεται σε δύο μεγάλα κεφάλαια και διαθέτει ενσωματωμένο διάλειμμα, θυμίζοντας τα κλασικά κινηματογραφικά έπη του παρελθόντος. Το πρώτο μισό ακολουθεί τον László ως έναν καλλιτέχνη που παλεύει με τη φτώχεια, το ρατσισμό και τις χαμένες ελπίδες στη μεταπολεμική Αμερική. Στο δεύτερο μισό, έρχεται η απογοήτευση, καθώς αγγίζει την επιτυχία μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσει ότι η εξουσία δεν χαρίζεται, αλλά απαιτεί θυσίες.
  Aυτή δεν είναι μια εύκολη ταινία. Η αφήγηση είναι επίμονη, η διάρκεια απαιτητική και η ιστορία γεμάτη πολιτικές και φιλοσοφικές αναζητήσεις. Κάποιοι θα βρουν το έργο βαθύ και άλλοι εξαντλητικό. Και αυτό είναι που τελικά το κάνει αξιοσημείωτο. Ο Corbet δεν θέλει απλώς να πει μια ιστορία, θέλει να σε κάνει να τη νιώσεις, να σε εκνευρίσει, να σε προβληματίσει.

  Το The Brutalist είναι μια εμπειρία που απαιτεί την προσοχή σας και σας προκαλεί. Είτε το αγαπήσετε, είτε το μισήσετε, το σίγουρο είναι ότι δεν θα το ξεχάσετε εύκολα.