Πόσο καλό είναι το νέο σήριαλ του Ryan Murphy,The Beauty;
-
Παρά το κεντρικό μοτίβο του – μια θαυματουργή και πανάκριβη ουσία που ονομάζεται “The Beauty” μετατρέπει τον/την χρήστη από ασχημόπαπο σε μοντέλο, συγχρόνως όμως λειτουργεί και ως σεξουαλικά μεταδιδόμενος ιός και έχει συντριπτικές, και εν τέλει εκρηκτικές, κυριολεκτικά, παρενέργειες – και τις σκηνές σωματικού τρόμου που το διανθίζουν, το νέο τηλεοπτικό πόνημα του Ράιαν Μέρφι είναι μάλλον ανώδυνο, επιφανειακό και κατά τόπους απείρως ψυχαγωγικό.
Στην πραγματικότητα αποτελεί, με τον τρόπο της, μια ιδανική σειρά για να χαλαρώσεις μέσα στον πολυτελή και θεαματικό πολτό της και να ξεχαστείς, ασχέτως αν υποτίθεται ότι θίγει, έστω και επιδερμικά, καίρια ζητήματα της εποχής μας: την εμμονή με τη νεότητα και τον εξορκισμό της ατέλειας και της ηλικίας, την θραύση που κάνουν ενέσεις αδυνατίσματος όπως το Ozempic, τις φαρμακευτικές λύσεις που σκεπάζουν κάθε πρόβλημα, τα εξιδανικευμένα πρότυπα που προωθούν τα media, η διαφήμιση και η πορνογραφία, τον εκτροχιασμό και τη διάβρωση που προκαλούν τα νοσηρά καμπάλ της σύγχρονης ολιγαρχίας.
Όλα αυτά όμως αιωρούνται στις παρυφές μιας σειράς που κυρίως επιθυμεί να σαγηνεύσει και να διεγείρει, όχι να προβληματίσει. Όπως δηλαδή όλες οι σειρές και οι «ανθολογίες» του δημιουργού της (Nip/Tuck, Glee, American Horror Story, Feud, Pose, Monster) με διαφορετικούς βαθμούς αποτελεσματικότητας.
Αν σας έλεγαν δηλαδή ότι βγήκε μια σειρά που μεταξύ διάφορων άλλων αλλοπρόσαλλων και εξωφρενικών στοιχείων, περιλαμβάνει επίσης: την Μπέλα Χαντίντ να φεύγει αφηνιασμένη από την πασαρέλα και να σκορπά τον όλεθρο στο Παρίσι (πριν εκραγεί) υπό τους ήχους του “Firestarter” των Prodigy, και όλα αυτά στην πρώτη σκηνή του πρώτου επεισοδίου, την Ιζαμπέλα Ροσελίνι με μια σειρά από εκκεντρικά high-fashion ενδύματα και εξόχως βιτριολικές ατάκες, τον Άστον Κούτσερ στον ρόλο ενός αδίστακτου δισεκατομμυριούχου με προδιαγραφές Ίλον Μασκ, δεν θα είχατε περιέργεια να το δείτε;
Μπορεί ακόμα να προσθέσει κανείς στο δυνατό κοκτέιλ (το χανγκόβερ είναι βέβαιο) την Ρεμπέκα Χολ (πριν την «μετάλλαξή» της), τα γυρίσματα σε κοσμοπολίτικα ορόσημα (Παρίσι, Βενετία, Ρώμη, Νέα Υόρκη), τις ευθείες αναφορές στο πρόσφατο The Substance και στο παλαιότερο «Ο θάνατος σου πάει πολύ». Ξεκαρδιστική επίσης η σκηνή με την διασπορά του ιού στο καφέ του κτιρίου της Conde Nast στο Μανχάταν από μια συντακτρια της Vogue. Κι ακόμα έχουν προβληθεί μόνο τα τρία (από τα έντεκα) επεισόδια του πρώτου κύκλου (ήδη διαθέσιμου στο Disney+), με δεδομένο ήδη ότι θα ακολουθήσει και δεύτερος.
«Οι όμορφοι άνθρωποι νομίζουν ότι οι κανόνες δεν τους αφορούν», λέει κάποια στιγμή ο κυνικός και άπληστος CEO της βιοτεχνολογίας που υποδύεται, με πειστικότητα, ο Άστον Κούτσερ, χαρακτηρίζοντας επίσης το πανίσχυρο παθογόνο με τις μαγικές ιδιότητες που βρέθηκε στα χέρια του ως «ενέσιμο φίλτρο του Instagram». Με τη σειρά της, η πράκτορας του FBI που υποδύεται η Ρεμπέκα Χολ, όταν την ρωτάει ο συνεργάτης της (και περιστασιακός εραστής της) αν πόνεσαν η αυξητική στήθους που του αποκάλυψε ότι έκανε πρόσφατα, εκείνη του απαντά χαμογελώντας: «η ομορφιά είναι πόνος, φίλε μου».

